مهر

اندر احوالات دایی و یحیی!

mehromahtab — Thu, 15 May 2008 09:24:18 GMT

به اتفاق های چند روز اخیر فوتبال ایران توجه کرده اید؟

یکی از دهها بدبختی فوتبال ما یکی هم اینکه بازیکنی مثل یحیی گلمحمدی که تازه چند روز است لباس مربیگری به تن کرده، می آید در برنامه ۹۰ می نشیند و برای مدیران صبا تعیین تکلیف می کند.

که برای باقی ماندن در سمت سرمربیگری صبا در فصل آینده باید شرایط چنین باشد و چنان. اگر کسی نداند تصور می کند یحیی در همین یکی دو ماه مثلا صبا را از جمع قعرنشینان جدا و تیم را مدعی شماره یک قهرمانی کرده و حالا حق دارد برای همه تکلیف تعیین کند و شرط بگذارد.

به گمانم اولین تجربه سرمربیگری یحیی در فوتبال ایران همان هفته ای بود که صبا با نتیجه شاهکار چهار به یک به استقلال اهواز باخت. بعد احتمالا بردن فجر سپاسی بود و یک تساوی از سپاهان در اصفهان گرفت و به عنوان مربی موفق! پا به ۹۰ گذاشت.

بعد خیلی راحت روحیه بازیکنان صبا را در همان برنامه کشت و چنان به پرسپولیس راه داد که افشین قطبی در خواب هم نمی دید. یحیی تلویحا گفت تا اینجا هم که صبا در معادلات قهرمانی نقش دارد باید تندیس او را مقابل باشگاه صبا بکارند و به عملکردش افتخار کنند.

دیدید؟ بعد دو روز بعد آمد چهار به یک به پرسپولیس باخت و چنان بازی را واداد که به قول خودش می بایست سه چهار گل دیگر هم می خورد و خوش شانس بود که نخورد. حالا بازیکنی که از بد حادثه دیگران لباس مربیگری به تن او دوخته اند، باید با دو باخت چهار به یک و یکی دو تساوی و برد افتخار فوتبال ایران باشد؟

در همان برنامه ۹۰ عادل بند کرده بود به رفاقت علی دایی و یحیی گلمحمدی و معتقد بود یحیی هم مثل دایی می تواند در همان نخستین فصل سرمربیگری خود قهرمان و جاودانه شود. درست همانطور که دایی شد و شد.

عادل از هوش سرشار دایی هم گفت و گفت که او در تمام انتخاب هایش بسیار باهوش عمل کرده و چنین است و چنان. در هوش سرشار علی دایی گفتنی فراوان هست، اما همین بس که او سایپا را با افتخار از سقوط به دسته پائین تر نجات داده و در رده سیزدهم حفظ کرده است.

فصل قبل را هم که تصور نمی کنم کسی به این زودی ها فراموش کند. مهندس دایی اواسط فصل چنان بلایی سر سایپا آورده بود که به گمانم تیم هفت هشت هفته ای رنگ برده به خود ندید و بعد به لطف عملکرد درخشان مرفاوی در استقلال توانست بیاید و قهرمان شود.

در واقع قهرمانی سایپا در نخستین فصل حضور دایی روی نیمکت آن مدیون حضور ورنر لورانت در سمت سرمربیگری این تیم در هفته های ابتدایی و امتیازهایی بود که این تیم به لطف تمرین های پیش فصل مربی نامدار آلمانی کسب کرد. نیم فصل دوم را هم که همه می دانند چه شد.

ضمن اینکه نباید از ضعف رقبا هم در لیگ ششم به سادگی گذشت و شاهکار استقلال و مرفاوی را در گرفتن یک امتیاز از چهار بازی نادیده گرفت. حالا هم که دایی عزیز ما قهرمان فصل گذشته را قهرمانانه در رده سیزدهم نشانده باید مجسمه او را با طلا ساخت و در کارخانه سایپا نصب کرد.

فکر می کنید اگر مربی سایپا کسی جز مهندس باهوش ما بود و اینچنین قهرمانانه تیم را در کورس نگه می داشت، مدیران سایپا لحظه ای در اخراج و تردید می کردند؟ مدیرانی که نشان داده اند کم از همتایان عرب خود ندارند و با چند نتیجه ضعیف قید مربی را می زنند. اما مبلغ سنگین قرارداد دایی و جنجال هایی که احتمالا با اخراج او گریبانگیر سایپا می شد، آنها را از انجام این کار بازداشت.

در مورد دایی و افشین قطبی و فیروز کریمی و خیلی های دیگر از مدیران و مربیان این مملکت گفتنی فراوان هست که ان شاء الله بعد از پایان لیگ وقت شود حتما می نویسم.

دبیرخانه جشنواره رادیو پول ندارد؟

mehromahtab — Tue, 13 May 2008 15:23:06 GMT

نهمین جشنواره بین المللی رادیو از چند روز دیگر در اصفهان آغاز می شود و طبعا خبرنگاران رسانه ها هم برای پوشش اخبار جشنواره و نخستین اجلاس بین المللی رادیو با حضور میهمانان داخلی و خارجی به اصفهان می روند.

اما نکته جالب در اعزام خبرنگاران (یکبار یکی از دوستانم به جای اعزام خبرنگار نوشته بود ارسال خبرنگار!) اینکه امروز از دبیرخانه جشنواره تماس گرفتند و گفتند کارت دعوت خبرنگارتان را می فرستیم اما هزینه پیک به عهده خودتان!

چشم آقای نوری دبیر جشنواره رادیو روشن که نمی داند زیر نظر او چه کارهایی انجام می شود و اگر می داند و اقدامی نمی کند که نمک هم گندیده است! احتمال می دهم آقای خجسته معاون صدا از این ژانگولربازی ها بی خبر باشد. چون کسی نیست که چنین خبط هایی را نادیده بگیرد.

ظاهرا این دوستان ما روز نشست خبری جشنواره رادیو و دادن هدیه به خبرنگاران هم کارهایی عجیب و غریب کرده اند که اگر خدا بخواهد پشت ابر نمی ماند و روزی همه چیز روشن می شود.

اما حساب نکردن پول پیک از دبیرخانه جشنواره ای که ادعای بین المللی بودن دارد از آن کارهاست که در بدبینانه ترین حالت هر ۱۰۰ سال یکبار اتفاق می افتد. سه هزار تومان نوش جان پیک!

یک خبر، چند نظر!

mehromahtab — Mon, 05 May 2008 08:08:26 GMT

به این خبر روز ۱۳ اردیبهشت از خبرگزاری دوست و برادر "الف" دقت کنید:

مجله‌ي فيلم ورايتي در يكي از شماره‌هاي اخيرش طي چند هفته‌ي گذشته اولين فيلم بلند رامتين لبافي را با نام «آرام باش و تا هفت بشمار» را نقد وبررسي كرده است.

به گزارش ... اين نقد توسط «آليسا سيمون» نوشته شده که از منتقدين فيلم و همچنين دبير انجمن فيلم شيکاگو است. او مدير جشنواره‌هاي مختلفي از جمله «پالم اسپرينگ» و نويسنده مجلات سينمايي از جمله «فيلم کامنت»، «سايت اندساند» و «ورايتي» را برعهده دارد...

اين فيلم، نشان دهنده آغاز چشمگير فيلمساز با استعداد، رامتين لوافي است که نويسندگي و تدوين فيلم را نيز بر عهده داشته است. اين فيلم بر جزبيات مستند و لحظات پر التهاب تکان‌دهنده بنا شده است. تصاوير فيلم به‌ يادآورنده دونده امير نادري است. »

گفتني است: «آرام باش تا هفت بشمار» نخستين فيلم بلند رامتين لوافي است كه پيش از اين، فيلم‌هاي كوتاهي چون «هدرسه»، «يک، دو، سه، چهار»، «باد در خاموشي خاک» و «پشت آن تپه برفي» كه حضوري موفق در عرصه‌ي جهاني داشته‌اند، است.

خب، دقت کردید؟ حرفی ندارم. به نظرم تصاویر به اندازه کافی گویاست.

تیتر به چه درد می خورد 2؟

mehromahtab — Thu, 01 May 2008 11:21:18 GMT

حیفم آمد در بخش مربوط به تیتر خبرها این تیتر را از قلم بیندازم. معاون رئیس جمهوری در مراسم افتتاح رسمی نمایشگاه کتاب در مصلی گفته: یک کتاب کیفی و ارزشمند ارزش بالاتری نسبت به چند کتاب نازل دارد.

می شود یکی بگوید این تیتر خبر خبرگزاری مهر یعنی چه؟ خب معلوم است که کتاب ارزشمند ارزشمندتر از کتاب نازل است. اصلا این چه مدل تیتر زدن است؟ من اگر بودم این را می نوشتم "یک کتاب ارزشمند ارزشمندتر از چند کتاب بی ارزش است." عالی است، مگر نه؟

آخر دوستان عزیز! مگر قرار است من و تو خبرنگار هر حرفی که آقایان مسئول زدند برداریم و تیترش کنیم؟ کمی ذوق و سلیقه و فکر و هنر هم خوب چیزی است. یکبار دیگر تیتر را بخوانید.

یعنی این جمله را کسی غیر از معاون رئیس جمهوری نمی توانست بگوید؟ کتاب ارزشمند ارزشمندتر از کتاب بی ارزش است! واقعا که گل گفته این آقای داودی و واقعا که دوستان ما خوب حق مطلب را ادا کرده اند.

بعدالتحریر: سوء تفاهم نشود. هدف از نوشتن این مطلب صرفا یک سوزن زدن به خودم و دوستان خودم در مهر است. جوالدوز دیگران هم سر جای خودش باقی است حتما. ما که می توانیم با کمی تامل و دقت بیشتر تیتر بهتر بزنیم، چرا نزنیم. ضمن اینکه خیلی ارادت دارم جناب آقای مهندس!

کارشناس نمونه ملی

mehromahtab — Thu, 01 May 2008 10:37:18 GMT

همسر من دیروز به عنوان کارشناس نمونه ملی در دستگاهی که آنجا خدمت می کند تقدیر شد و علاوه بر لوح تقدیر به امضاء بالاترین مقام آن نهاد، جایزه هم گرفت.

من و دخترم حریر به همسرم تبریک می گوییم. اما ایشان به عنوان کارشناس نمونه ملی نه مثل کارگران نمونه سمند و پژو ۲۰۶ و پراید می خواهد نه گروه شغلی و از این حرف ها. او فقط می خواهد به عنوان دانشجوی ممتاز مقاطع کارشناسی و کارشناسی ارشد رشته علوم ارتباطات دانشگاه علامه طباطبایی با معدل حدود ۱۹ و خرده ای، حق ادامه تحصیل در مقاطع بالاتر را داشته باشد.

همسر من می خواهد به عنوان یکی از نخبگان این مملکت که هم دانشجوی ممتاز بوده، هم حالا دیگر کارشناس نمونه ملی است و دستی به قلم دارد و همسری نمونه هم هست، حق نخبگی اش را به او بدهند. نمی دانم تا به حال به نخبه ها چه داده اند، اما لطفا حق این کارشناس نمونه ملی را هم بدهند. این خواسته، زیاد است؟

همسر مهربان، باز هم این عنوان شایسته را از طرف خودم و حریر به شما تبریک می گویم. امیدوارم به زودی در مقطع دکتری ببینمت. امیدوارم همکارانت از موفقیت تو خوشحال باشند و سال آینده برای به دست آوردن این عنوان با هم رقابت کنند نه با تو دشمنی.

من کسانی را می شناسم که به جای خوشحال شدن از موفقیت خودشان، از ناکامی دیگران سر به آسمان می سایند. من کسانی را می شناسم که به جای تلاش برای بالا رفتن خودشان، تلاش می کنند دیگران را هم به زیر بکشند تا بلکه دمی بیاسایند. من کسانی را می شناسم که ...

تیتر به چه درد می خورد؟

mehromahtab — Thu, 01 May 2008 10:17:18 GMT

آقای احمدی نژاد چهارشنبه ۱۱ اردیبهشت با کارگران نمونه به مناسبت روز کارگر دیدار کرده و خبرگزاری ها خبر آن را ظاهرا از روی سایت رئیس جمهوری برداشته و کار کرده اند.

ایسنا و فارس هر دو تیتر زده اند: کارگران جزء دلسوزترین، امین ترین و پیگیرترین اقشار جامعه هستند و مهر از قول خبرنگار خود نوشته: کارگر ایرانی هر چه بخواهد می سازد / ایران باید جزو ۴ کشور برتر باشد.

در مورد تیتر اول ذکر این نکته ضروری است که اینجا "جزء" اشتباه است و باید نوشت "جزو". ضمن اینکه این تیتر جزو تیترهای خنثی و بدردنخور است. یعنی اگر به جای این می نوشتند "دیدار احمدی نژاد با کارگران نمونه در روز کارگر" یا چیزی در همین مایه ها باز همان معنا و مفهوم را می رساند. جمله فوق از زبان هر که درآمده باشد، مطلقا بی ارزش است. از زبان هر کسی!

درباره تیتر مهر هم حرفی ندارم. اینکه ایران باید جزو ۴ (باید می نوشتند چهار) کشور برتر باشد یعنی چه؟ در چه چیزی باید برتر باشد؟ کارگری؟ کارمندی؟ فوتبال؟ ورزش؟ المپیک؟ تورم؟ خودمون؟ خودشون؟ چی؟ همه چیز؟ در چه چیز برتر باشد؟ رشد درآمد ناخالص ملی؟

این خبر را صبح بخش خبری ساعت ۹ شبکه یک هم اعلام کرد و گفت احمدی نژاد به کارگران برتر قول ادامه تحصیل در مقاطع بالاتر داده است. به نظر شما این ارزش تیتر شدن دارد یا "کارگران جزء" یا "هر چه بخواهد"؟

باز خدا پدر و مادر مهر را بیامرزد که غیر از شعارهای همیشگی رئیس جمهوری، کمی هم آمار و ارقام ارائه و به بخش مربوط به ادامه تحصیل کارگران هم اشاره کرده، ولی افسوس که آن را تیتر نکرده است.

برنامه 90 و عادل فردوسی پور

mehromahtab — Thu, 01 May 2008 08:10:18 GMT

سلام.

نمی دانم برنامه ۹۰ دوشنبه شب را دیدید یا نه. به نظرم یکی دو نکته بامزه داشت. اول درباره پرسش مسابقه پیامک بود. عادل و مزدک هی می گفتند سه گزینه را به ترتیب حروف الفبا تنظیم کرده اند.

نگاه کنید: ۱. شرایط استقلال بهتر شده است. ۲. شرایط استقلال بدتر شده است. شرایط استقلال فرقی نکرده است. به نظر شما اگر قرار باشد "بهتر" و "بدتر" را بر اساس حروف الفبا تنظیم کنیم چه اتفاقی می افتد؟ از نظر عادل و همکارانش حرف "ه" در زبان فارسی مقدم بر "دال" است. مگر نه؟

دوم اینکه فیروز کریمی هم گفت این نوع نظرسنجی از اساس اشتباه است. پرسش نظرسنجی پیامکی را باید بدهند یک کارشناس ارتباطات طراحی کند با در نظر گرفتن تمام مسائل مربوط به نظرسنجی. نظرسنجی ۹۰ مثل همانی بود که فیروز طراحی کرد: برنامه ۹۰ چه تاثیری بر دو تیم استقلال و پرسپولیس دارد؟ ۱. استقلال را تضعیف کرده ۲. پرسپولیس را تضعیف کرده ۳. هر دو. عالی بود!

فرهنگستان زبان و ادب فارسی مدت هاست مصوب کرده به جای عبارت اس ام اس باید از واژه فارسی پیامک یا پیام کوتاه استفاده شود. به نظر شما ۹۰ نباید به این "باید" تن بدهد؟

برخی دوستان ما در برنامه وزین ۹۰ هنوز نمی دانند در زبان عربی حرف شمسی و قمری داریم. یعنی اگر قرار باشد "ال" را به برخی عبارات بچسبانیم، گاهی حرف بعد از آن مشدد می شود مثل "الشباب". گاهی هم حرف بعد از آن عادی تلفظ می شود مثل "الاهلی". چون نام این دو تیم را زیاد در ۹۰ می شنویم، تذکر دادم به این امید که بعد از این رعایت شود.

در همان برنامه ۹۰ این قاضی شاه حسینی رئیس بسیار خونسرد و آرام کمیته انضباطی فدراسیون فوتبال می خواست بگوید وجدان های بیدار و آگاه که این دو واژه را با هم مخلوط کرد و عبارت بسیار تازه و بدیع "بیگاه" را پدید آورد. از طرف خودم از او سپاسگزارم.

یک نکته دیگر هم درباره برنامه های رادیو و تلویزیون هست. خیلی از مجریان صدا و سیما هنوز نمی دانند سلام الله علیه را چه زمانی به کار می برند و سلام الله علیها را کی. یک روز عاشورا رادیو جوان دو کارشناس دعوت کرده بود برای بحث درباره سینمای دینی و از این حرف ها. کارشناس محترم هی می گفت حضرت زینب سلام الله علیه و مجری محترم هم تایید می کرد و میهمان دیگر هی می آمد درست کند که علیها درست است و نمی شد.

جالب اینکه آن آقای کارشناس سینما را همه به عنوان انسانی فرهیخته و باسواد و اهل دین و دیانت می شناسند. فقط یک نکته این وسط می ماند و آن اینکه می شود بگویید این آقا عربی اول و دوم راهنمایی را در کدام مدرسه پاس کرده که هنوز فرق بین "ه" و "ها" را نمی داند.

چند سوتی در آخرین نشست رسانه‌اي رئيس جمهور

mehromahtab — Sun, 30 Sep 2007 07:32:18 GMT

سلام.

اين چند سوتي که در آخرين نشست رسانه‌اي رئيس جمهور با نمايندگان رسانه‌هاي داخلي و خارجي ديده شد، در محتوي و نوع سخنان محمود احمدي‌نژاد نبود. يعني اصلا اين بخش ماجرا به من ربطي ندارد. اصل ماجرا براي من آن تابلو بزرگ پشت سر رئيس جمهور بود که روي آن يک آيه قرآن خودنمايي مي‌کرد با ترجمه فارسي و انگليسي.

اين را هم بگويم که مي‌خواستم اين مطالب را همان وقت بنويسم که نمي‌دانم چه شد از يادم رفت. اما خب، ماهي را هر وقت از آب بگيري تازه است.

اما اصل ماجرا. اين نشست روز ششم شهريورماه ۸۶ برگزار شد و مي‌توان اين مطلب را به مناسبت يکماهگي آن توجيه کرد. در متن عربي آيه قرآن سه اشتباه هست. اول "اِْن الارض" نوشته که صحيح آن هست "أَن الارض" يعني به فتح "الف". دوم "يرثها" به کسر "ر" صحيح است که در تابلو به فتح "ر" آمده و سوم "عبادي" به کسر "دال" صحيح است نه فتح "دال".

در بخش ترجمه انگليسي هم علاوه بر اينکه حروف کوچک و بزرگ رعايت نشده و نحوه علامتگذاري افتضاح است، worshipers با يک p آمده که در واقع بايد دو تا p باشد.

نمي‌دانم گروه مشاوران و تيم تبليغاتي آقاي احمدي‌نژاد به چه کاري مشغولند. شايد دارند دسته جمعي نامه‌هاي اليور استون را پاسخ مي‌دهند که حواس‌شان به اين سوتي‌هاي عجيب و غريب نيست.

کلاه سينماي ايران و اسکار سينماي هند

mehromahtab — Sun, 17 Jun 2007 13:15:18 GMT

1. اوايل هفته جاري ستارگان سينماي هند براي حضور در مراسم اهداء جايزه به برترين‌هاي باليوود در يک سال گذشته راهي يورکشاير در شمال بريتانيا شدند و چهار روزي را ميهمان اروپايي‌ها بودند. مراسم اصلي هم شنبه‌شب در يک سالن 12500 نفري پر از جمعيت آغاز شد و شش ساعت به طول انجاميد.

البته فقط بخشي از مراسم اسکار سينماي هند اختصاص به تقدير از برترين‌ها داشت و حضور انبوه ستارگان باليوودي و مراسم رقص و آواز باعث شد اين مراسم بسيار طولاني حداقل براي 12500 مهيمان حاضر در سالن و بيش از نيم ميليارد بيننده تلويزيوني خيلي هم طولاني و خسته‌کننده به نظر نرسد و همه با اشتياق هنرنمايي خانواده باچان و ساير ستارگان سينماي هند را به تماشا بنشينند.

اين را ديگر همه مي‌دانند که سينماي هند پرتماشاگرترين سينماي دنياست. در کشور 72 ملت با جمعيتي بيش از يک ميليارد نفر سالي تقريبا هزار فيلم توليد مي‌شود، يعني متوسط سه فيلم در روز و جالب اينکه کمتر خبري از ورشکستگي سينماگران هندي مي‌شنويم و آنچه در صدر اخبار است، محبوبيت بي‌حدوحصر دار و دسته باچان در تمام نقاط دنيا از جمله همين کشور خودمان ايران است. مگر نه اينکه معاونت سينمايي وزارت ارشاد تقريبا هر ماه چند فيلم باليوودي را از سوي موسسه رسانه‌هاي تصويري روانه بازار نمايش‌هاي خانگي مي‌کند و همين نشانه‌اي از محبوبيت سينماي هند است؟

باليوودي‌ها که با نمايندگاني مثل ميرا نائير، گوريندر چادا و شکار کاپور مدت‌هاست در جشنواره‌هاي سينمايي معتبر جهان مثل کن و ونيز و برلين مي‌درخشند و حتي در مراسم اسکار هم حرف‌هايي براي گفتن دارند، چند سالي است دوست دارند به لحاظ تجاري هم پا را از سينماي آسيا فراتر بگذارند و به بازارهاي مهمتري مثل اروپا و آمريکا دست يابند. پس بي‌دليل نيست که تصميم گرفته‌اند مراسم تقدير از برترين‌هاي سينماي هند را هر سال در يک کشور برگزار کنند.

هلند، امارات متحده عربي و امسال هم که بريتانيا در دو سه سال اخير در چنين روزهايي ميزبان ستارگان محبوب باليوودي بوده‌اند تا سينماي هند با کشاندن پاي امثال باچان‌ها، کاپورها، آيشواريا راي و ... به ساير نقاط دنيا، علاوه بر برگزاري يک مراسم پرزرق و برق و پر از آواز و حرکات موزون، توجه سينمادوستان جهان را به فيلم‌هاي باليوودي هم جلب کند و بر رونق بازار خودشان بيفزايند.

اين است سينماي هند که وزير بريتانيايي در مقابل آميتاب باچان آن احساس حقارت مي‌کند و حتي اين احساس را بر زبان هم مي‌آورد. تصور کنيد اگر فقط نيمي از جمعيت هند طرفدار باچان باشند (که آمار واقعي رقمي فراتر از اينهاست)، "ب بزرگ" فقط در خود هند بيش از نيم ميليارد طرفدار از جان گذشته دارد. اين محبوبيت در مقايسه با ستارگان هاليوود و فوتبال به نظر غيرقابل مقايسه مي‌رسد. حالا همين آقاي باچان از شهرت و محبوبيت خود براي رونق هر چه بيشتر سينماي کشورش استفاده مي‌کند.

2. اما سينماي ايران. ظاهرا يکي از مهمترين مسائل سينماي ايران در روزها و هفته‌هاي اخير نوع پوشش خانم نيکي کريمي به هنگام حضور در جشنواره کن و انتشار تصاوير آن يکي دو هفته پس از پايان جشنواره است که تازه دارد به نقل محافل تبديل مي‌شود و چه تحليل‌ها که از اين اتفاق به ظاهر معمولي خوانده و ديده نمي‌شود.

سينماي ايران که تا چند سال پيش گل سرسبد بسياري از رويدادهاي مهم و معتبر سينماي جهان بود و کمتر اتفاق مي‌افتاد جشنواره‌اي درجه يک بدون حضور نماينده يا نمايندگان ايران برگزار شود، حالا چند سالي است در آرزوي تکرار آن روزهاي خوش و طلايي در حاشيه‌ها سير مي‌کند و دل خود را به درخشش تک‌ستارگان خوش کرده است.

امسال هم که جشنواره کن در شصتمين دوره نماينده‌اي رسمي از سينماي ايران نداشت، باز خدا پدر و مادر عباس کيارستمي و نيکي کريمي را بيامرزد که به نمايندگي از مردم ايران در بخش‌هاي جنبي جشنواره حضور داشتند و نام ايران را زنده نگه داشتند. کيارستمي با يک فيلم کوتاه همراه با بيش از 30 فيلمساز بزرگ ديگر به کن آمده بود و کريمي هم که داور بخش‌هاي جنبي سينه‌فونداسيون و فيلم کوتاه بود. حالا به نظر شما بحث‌هاي حاشيه‌اي و فرعي کجاي اين معادلات قرار مي‌گيرد و ما بايد آن را کجاي دلمان بگذاريم؟

3. يکي از بازيگران سرشناس سينماي هند همين هفته جاري گفته بود سينماي هند هرگز به پاي سينماي کشورهايي مثل ايران، چين و مکزيک نمي‌رسد. با اين حساب نتيجه‌گيري از موارد يک و دو اين يادداشت را به خود شما واگذار مي‌کنيم. راستي به نظر شما راهي که ستارگان سينماي هند براي عالمگير کردن باليوود در پيش گرفته‌اند درست است يا بحث‌هايی بيهوده و بي‌سرانجام که گاه در رسانه‌هاي ما بر سر مسائل بي‌اهميت درمي‌گيرد؟

***

بعدالتحریر: این مطلب با اندکی جرح و تعدیل در بخش دوم و پایانی در روزنامه تهران امروز پنجشنبه ۲۴ خرداد ۸۶ منتشر شد.

دوستان و همکاران ما در "مهر"

mehromahtab — Fri, 08 Jun 2007 16:34:18 GMT

زمان و مکان: يکي از جلسات پنجشنبه

يکي از دوستان پيش از آغاز صحبت‌هايش: لازم مي‌دونم همين‌جا از آقاي مهندس ... تشکر کنم که ما بعضي از مطالب اخيرمون رو مديون سوژه‌هاي ايشون هستيم. واقعا جاي تشکر داره که مديران ... اينقدر به فکر ما هستن و ...

يکي ديگر از دوستان در همان جلسه: واقعا من مي‌خوام تشکر کنم که مديران به فکر مجموعه هستن و يه مجموعه آبرومند رو براي بچه‌ها تدارک ديدن و ...

زمان و مکان: يکي از جلسات صبح

يکي ديگر از دوستان: اصلاً آقا شايد من نخوام به يکي از بچه‌هامون اضافه‌کار بدم يا شايد بخوام اضافه‌کار يکي‌شون رو اضافه کنم. بايد اين اختيار رو داشته باشم. يکي از بچه‌هاي ما اصلن کار نمي‌کنه که ...

زمان و مکان: هر کجا که شما تصور کنيد

يکي ديگر از دوستان حين گفتگو با تلفن يا با همکارانش: خفه شو، آشغال کثافت. زر نزن. ببند اون دهنت رو. حيوون. حمال. زر نزن زر نزن ...

همه اين آقايان خطاب به يک نفر:

پاچه‌خوار!

زيرآب‌زن!

نورچشمي!

زيرآب‌زن!

به نظر من طرز حرف زدن شما درس نيس! بايد اينطور مي‌گفتي ...

***

بعدالتحرير: العاقل يکفيه الاشاره.