در نشست خبري پس از بازي برگشت استقلال و پرسپوليس، صمدخان مرفاوي در پاسخ به کنايههاي افندي و خبرنگاراني که بازي افتضاح تيم را به رخ او ميکشيدند، چارهاي نداشت جز به رخ کشيدن فاصله ۱۲ امتيازي دو تيم که واقعا هم به رخ کشيدن داشت.
اما زمان گذشت و استقلال که شش بازي مانده به پايان فصل قهرماني را در يکقدمي خود ميديد، به گمانم براي نخستينبار در تاريخ خود از پنج بازي و ۱۵ امتياز ممکن دو امتياز گرفت تا همه هوادارانش خون به جگر شوند. تصور کنيد اگر استقلال از اين پنج بازي لعنتي تنها شش امتياز ميگرفت، امروز جام به جاي ياران دايي در دستان صمد و رفقا بود.
اما خب، فصل بعد هم هست. انسان به اميد زنده است و ما که غير از دومين دوره ليگ برتر و آن مقام تاريخي نهم هميشه يک پاي قهرماني بودهايم، فصل آينده را با توپ پر برميگرديم. البته اگر خدا بخواهد.
در اين مقطع گفتن از اينکه چه کساني امسال اين بلا را سر قهرمان فصل قبل آوردند، دردي را دوا نميکند. فقط خدا شر دشمنان دوستنما را به خودشان برگرداند و ما را عاقبت به خير کند. آمين!
